குக்குறுவானின் பனிப்பிரதேசம் ! அந்தி சாயும் வேளை. சூரியன் ஒருமுறை கண்களை மூடி திறந்தது. பின்னர் மலைகளுக்கு நடுவில் சென்று மறைந்தது. கூடுகளுக்கு திரும்பி கொண்டிருந்த பறவைகள் குக்குறுவானை பார்த்து ஆச்சர்யப்பட்டன. இந்த குக்குறுவான் ஒரு வார காலமாக இப்படியே தான் இருக்கிறது! நம் குழந்தைகளுக்கு கதைகளை கூட சொல்வதில்லை! என்றது வேதிவால் குருவி. சில நேரங்களில் அப்படித்தான்! குக்குறுவான் தன்னை தானே சரி செய்து கொள்ளும்! என்றது மந்தி புறா. குக்குறுவானின் மனதில் ஏதோ ஒன்று இருந்தது. அந்த விசயத்தை எவ்வளவு முயன்றும் மாற்ற முடியவில்லை. இந்த சூரியன் மறைவது போல அந்த விஷயமும் மறைந்து விடாதா? என ஏங்கியது குக்குறுவான். வலசைக்கு வந்த ஆறுமணி குருவி துள்ளலுடன் பறந்து வந்தது. உலகம் எத்தனை அழகானது! என்று சிலாகித்து சிறகை மடக்கி அமர்ந்தது. குக்குறுவான் கண்களில் ஒரு ஏளனத்துடன் ஆமாம்! ஆமாம்! என்றது. அதை புரிந்து கொள்ளாமல் ஆறுமணி குருவி பேசி கொண்டே சென்றது. என்ன பனிப்பொழிவு! நல்லவேளை நம் முன்னோர்கள் வலசை செல்தல் என்பதை உருவாக்கி வைத்தார்கள்! இல்லையென்றால் என்ன ஆவது! என்று நடுக்கத்துட...