கம்புள் கோழியின்
கனவு !
வானம் சாம்பல் நிறத்தில் இருந்தது. மேகங்கள்
கருநீல நிறத்தில் இருந்தன.
குளத்து நீரில் உரத்த சத்தம் கேட்டது.
க்ர்ரிக் கிரெக்...
க்ர்ரிக் கிரெக்...
எதற்கு இந்த கம்புள் கோழி அரிக்குரல் எடுத்து
கத்துகிறது? என்று கோபப்பட்டது நீலக் கோழி.
உனக்கு விஷயமே தெரியாதா? என்று வந்து
அமர்ந்தது செங்கால் நாரை.
நீலக்கோழி குழப்பமாக பார்த்தது.
கம்புள் கோழி ஏதோ கனவு கண்டிருக்கிறது.
அதைப் பற்றி கூறத் தான்
அனைவரையும் அழைக்கிறது! என்றது செங்கால் நாரை.
மீன்கொத்தியும், வானம்பாடியும் ஏற்கனவே அங்கே
சென்று விட்டனர்.
கோரை புற்கள் செழித்திருந்த பகுதியில்
கம்புள் கோழி சிந்தனையில் அமர்ந்திருந்தது.
நாங்கள் எல்லோரும் வந்து வெகு நேரமாகிறது.
உன்னுடைய கனவு தான் என்ன? என்று கேட்டது நீலக்கோழி.
பல்லவர்களே ! பல்லவர்களே!
காஞ்சிபுர பல்லவர்களே!
ஏரிகளும் , குளங்களும்
உருவாக்கி தந்த மன்னர்களே!
பல்லவர்களே ! பல்லவர்களே!
பாதி ஏரிகளை காணவில்லையே!
மீதி குளங்களில் நீரில்லையே!
பறவைகளே! பறவைகளே!
என் கனவு பலிக்குமோ?
ஏரிகள் அனைத்திலும்
நீர் வருமோ?
என் கனவு பலிக்குமோ?
என்று பாடியது கம்புள் கோழி.
இங்கே பாரு கம்புள் கோழியே! இருக்கும் குளத்தில்
நீர் இருக்கிறதே என சந்தோசப்படு ! என்று கோபமாக சொல்லிவிட்டு நீந்தி சென்றது நீலக் கோழி.
வானம்பாடியே! உனக்கு கூடவா என்னுடைய கனவு
புரியவில்லை?
புரிகிறது. ஆனால் நாம் என்ன செய்ய முடியும்?
என்றது வானம்பாடி .
அப்பா ! அப்பா! செங்கால் நாரை என்று காண்பித்தான்
சிறுவன் ஒருவன்.
செங்கால் நாரை வேகமாக கோரை புல்லின்
மறுபுறத்தில் ஒளிந்து கொண்டது.
பறந்து விட்டது! என்று சோகமாக திரும்பினான்
சிறுவன்.
செங்கால்நாரை திரும்பவும் கம்புள் கோழியின்
அருகில் வந்தது.
இந்த மனிதர்களின் கண்களில் மட்டும் பட்டு விட
கூடாது. நம்மை உணவாக மட்டுமே காண்பவர்கள்! என்று கோபப் பட்டது செங்கால்நாரை.
ஆனால் பாவம் அந்த சிறுவன்! என்றது வானம்பாடி.
கம்புள் கோழிக்கு ஒரு யோசனை வந்தது. செங்கால்
நாரையே! பல்லவர்கள் உருவாக்கிய ஏரிகள் எங்கெங்கே
இருக்கின்றன? என கேட்டது.
யாருக்கு தெரியும்? அதை கணக்கெடுக்க
மேகத்தால் தான் முடியும்! என்றது செங்கால்நாரை.
வானம்பாடி சட்டென்று வானத்தில் பறந்து
மேகத்திடம் பேசியது.
மேகத்தின் பெயராலே !
மேகத்தின் பெயராலே !
ஏரிகளும் உள்ளதே !
ஏரிகளும் உள்ளதே !
உத்திரமேரூரிலே ! உத்திரமேரூரிலே !
வைரமேகத் தடாகம் உத்திரமேரூரிலே !
களக்காட்டூரிலே ! களக்காட்டூரிலே !
சந்திரமேக தடாகம் களக்காட்டூரிலே !
மாமண்டூரிலே ! மாமண்டூரிலே !
சித்திரமேகத் தடாகம் மாமண்டூரிலே !
மேகத்தின் பெயராலே !
மேகத்தின் பெயராலே !
ஏரிகளும் உள்ளதே !
ஏரிகளும் உள்ளதே !
என்று பாடின மேகங்கள்.
இவ்வளவு தானா? என ஆச்சர்யப்பட்டது கம்புள்
கோழி.
இன்னுமும் நிறைய இருக்கிறது. காற்றின்
பக்கங்களில் படித்து தெரிந்து கொள்ளுங்கள் என்றன மேகங்கள்.
காற்றின் பக்கங்களில் எந்த பக்கத்தை புரட்டுவது? என யோசித்தது வானம்பாடி.
தரையிலான்
குருவியிடம் கேட்போம்! என்றது செங்கால் நாரை.
காற்று காற்று காற்றிலே !
நிற்காமல் பறப்பாயே !
தரையில் நீயும் இறங்காயோ?
தரையிலான்
குருவியே வருவாயோ?
என்று பாடியது செங்கால்நாரை.
கம்புள் கோழியின் கனவை கேட்டு மகிழ்ந்தது தரையிலான் குருவி.
பத்து மாதங்கள் காற்றிலேயே இருந்தது.
காற்றின் தீராத பக்கங்களை புரட்டி புரட்டி படித்துக் கொண்டிருந்தது தரையிலான்
குருவி.
கம்புள் கோழி நிதானமாக யோசித்தது.
செங்கால்நாரையை அழைத்து தன்னுடைய திட்டத்தை கூறியது.
தரையிலான்
குருவி கூறிய அனைத்து ஏரிகளுக்கும் வலசை பறவைகள்
சென்றன. நீர் இல்லாத
ஏரிகளுக்கும் கூட சென்றன.
விளையாடி கொண்டிருந்த
சிறுவர்கள் பிளம்மிங்கோ பறவையை ஆச்சர்யமாக பார்த்தனர்.
பறவைகளை பார்ப்பதற்கு பள்ளி சிறுவர்,
சிறுமியர்கள் வந்து கொண்டே இருந்தனர்.
ஏரியில் தண்ணீர் இல்லை . அதனால் சிறுவர் , சிறுமியர்கள் வீட்டிலிருந்து
தேங்காய் தொட்டியில் தண்ணீர் கொண்டு வந்து வைத்தனர் .
இதை
பார்த்த மேகங்கள் கருணையில் மழையை கொடுத்தன. ஆனால் ஏரியில் பெரிதாக நீர்
நிற்கவில்லை.
பிளம்மிங்கோவும் , செங்கால் நாரையும்
அரிவாள் மூக்கனும் , தட்டைவாயனும்
கரண்டிவாயனும், கூழைக்கடாவும்
வலசை இங்கே வந்தனரே!
வலசை இங்கே வந்தனரே!
நீர் எங்கே? நீர் எங்கே?
ஏரிகளில் நீர் எங்கே?
பறவைகள் குடிக்க நீர்
வேண்டுமே!
பறவைகள் குடிக்க நீர்
வேண்டுமே!s
என பாடினார்கள் சிறுவர்கள்.
பேசாமல் தண்ணீர் தாத்தாவை போய்
பார்க்கலாமா? அவர் தான் இதற்கு சரியான யோசனை கூறுவார்! என்றான் ஒரு சிறுவன்.
அனைவரும் சென்று தண்ணீர் தாத்தா ராஜேந்திர சிங்கை சென்று சந்தித்தனர்.
அவர்களோடு
உற்சாகமாக புறப்பட்டார் தண்ணீர் தாத்தா. கிராம மக்களுடன் இணைந்து ஏரியை தூர்வார ஆரம்பித்தார். ஏரிக்கு நீர் வரும் பாதைகளை மீட்டு எடுத்தனர். அடுத்து வந்த வருடத்தில் பெய்த மழையினால் ஏரிகளில் நீர் நிரம்பியது.
பறவைகளின் சத்தம் விடாமல் கேட்டு கொண்டே இருந்தது.
ஓசனித்தலுக்கு அனைவரும் ஆயுதமாக உள்ளீர்களா? என கேட்டது பூ நாரை.
பூ நாரையே நேரில் வந்து அழைத்தது மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது! என்றது கம்புள் கோழி.
கனவுகளை நோக்கி செயல்பட்டால் அது நடந்து விடும் ! என உணர்த்திய கம்புள் கோழிக்கு நேரில் அழைப்பு வைப்பது தானே மரியாதை! என்றது பூ நாரை.
அப்போது ஏரியின் மறுகரையில் இருந்து பாடல் ஒன்று கேட்டது.
கனவு பலிக்குமாம்
!
கனவு பலிக்குமாம்
!
கம்புள் கோழியின் கனவு
பலிக்குமாம் !
அனைத்து ஏரிகளிலும் நீராம்!
இது கம்புள் கோழியின் கனவாம்!
கனவு பலிக்குமாம்
!
கனவு பலிக்குமாம்
!
என்று பாடியது
நீலக் கோழி .
- Manobharathi Vigneshwar